Elpress investeert in regio door nieuw stuk openbaar natuur aan te leggen
Tussen Sint-Hubert en Haps groeit een nieuw bos. Het Vossenbos. Begin dit jaar aangelegd op initiatief van Jannes Voss, algemeen directeur van Elpress. “Het was mijn eigen wens. Heel persoonlijk en misschien ook wel heel cliché. Toen we onze eerste zoon kregen, in coronatijd, kregen we een boekje over nalatenschap. Over wat wij te danken hebben aan onze voorouders. Dat heeft mij aan het denken gezet. Er is niets verhevens aan hoor, gewoon een droom die ontstond toen ik vader werd. Maar het past wél heel goed binnen de filosofie van Elpress. Wij nemen onze verantwoordelijkheid in duurzaamheid serieus; ik wilde dat graag verder doortrekken en echt iets tastbaars nalaten.”
Het Boxmeerse Elpress heeft een missie. Elpress bevordert industriële hygiëne, met als hoger doel de voedselveiligheid verhogen. Niet alleen in Nederland en omliggende landen, maar wereldwijd, via een uitgebreid netwerk van dealers en partners. De Boxmeerse onderneming is innovatief en toonaangevend: een aantal van Elpress’ producten wordt als de standaard beschouwd in de branche. Denk bijvoorbeeld aan hygiënesluizen, wasbakken, zolenreinigers, kratten- en palletwasmachines en (mobiele) schuim- en desinfectieinstallaties. Elpress, opgericht in 1976, bestaat dit jaar dus vijftig jaar; vader Martien Voss werkte er sinds 1986 en nam de onderneming in 2009 volledig over. Daarmee vestigde hij direct de aandacht op zich, want een jaar later won Voss sr. de Ondernemersprijs Land van Cuijk & Noord-Limburg. In 2011 trad zoon Jannes toe, sinds 2019 algemeen directeur, zijn zus Mariëlle volgde in 2014. Zij is verantwoordelijk voor HRM.
Wat kan ík nalaten?
Jannes Voss zit vol ideeën, en in het kader van dit verhaal is een anekdote op z’n plaats. Ruim zes jaar geleden interviewden we hem in dit magazine. Eén ambitie hield hem destijds in het bijzonder bezig: “Daar waar er in de voedingsmiddelenindustrie – terecht – hoge eisen worden gesteld aan hygiëne, vind ik het onbegrijpelijk dat jij en ik zomaar een ziekenhuis in en uit kunnen lopen, met alle besmettingsrisico’s van dien. Het is mijn ambitie om bij elke ingang in elk ziekenhuis een hygiëneoplossing te plaatsen. Een machine waarmee je in ieder geval je handen desinfecteert. Waarom zijn er die nog niet?” Twee weken later brak de coronacrisis uit…
En nu zitten we weer tegenover elkaar. “Weet je wat het is?” stelt Jannes zichzelf de vraag. “Ik geniet heel erg van de natuur. Inmiddels heb ik twee zoons – de oudste is zes, de jongste drie – en dat doet iets met je. Ik ging me afvragen wat ik zou kunnen nalaten aan hun generatie. En ik dacht: een bos! Het jaar 2021 was amper begonnen toen ik ging rondbellen met de provincie. Er waren twee wensen die centraal stonden: het moest in de buurt zijn, zodat ik er zelf op elk moment naar toe kan, én het moest uiteindelijk ook openbaar worden, voor ‘algemeen nut’.” De vraag werd uitgezet bij gemeenten en men vond een perceel aan de doorgaande weg van Sint-Hubert naar Haps, tussen minicamping De Keuterij en de rotonde.
‘Aanwinst voor onze natuur’
Er volgden ‘vijf ontzettend lastige jaren van bureaucratie’, aldus Jannes Voss. “Dat ligt niet aan de mensen, maar kennelijk aan het systeem. De medewerkers van Bosgroep Zuid-Nederland die me begeleiden, zijn echt heel kundig. Zij doen ook het beheer.” De weilanden, zes hectare, nam Elpress van de provincie over. “Bosgroep Zuid-Nederland heeft bodemonderzoek gedaan, monsters genomen en een plan uitgebracht van 110 pagina’s. Er zijn 22.000 bomen geplant, in februari en maart. Met de hand! Een deel overleeft het natuurlijk niet, maar dat is natuurlijke selectie. Het ligt er, ondanks de droogte van afgelopen zomer, verrassend goed bij. Met al die uiteenlopende soorten bomen wordt dit bos een aanwinst voor de natuur die we nu hebben in Nederland.”
Voor Jannes Voss past zijn initiatief perfect bij de ambitie van zijn bedrijf. “We zijn ons bewust van onze verantwoordelijkheid om onze aarde goed achter te laten voor de generaties na ons. Los daarvan vinden we het gewoon ook interessant om te bezien hoe we water en stroom kunnen besparen. We hebben onlangs een vanadium-flow accu geplaatst. Ze zijn onbrandbaar en mogen ook inpandig gebruikt worden. In tegenstelling tot een lithiumbatterij mag je deze wél helemaal leegtrekken. Dat doen we ’s nachts, want we koelen en verwarmen met aardwarmte. Van april tot en met oktober gebruiken we geen stroom. Ons gebouw heeft een triple A-energielabel, dus nagenoeg energieneutraal.”
Méér dan een ‘tegeltje wippen’
Hij beseft: “Het is makkelijk om dit te doen als je bedrijf goed draait, maar we dóen het dan ook. Duurzaamheid is soms simpelweg een tegeltje wippen. Dat vind ik óók top, want alles helpt. Maar of bijvoorbeeld een elektrische auto je als bedrijf ‘duurzaam’ maakt? Dat is een erg lastig vraagstuk. Het is een optelsom. Ik denk dat veel meer bedrijven echt iets tastbaars zouden kunnen doen. Ik heb weiland omgezet in bos. En ons landschap gaat toch veranderen, of we nu willen of niet.”
Misschien wandelen er over tweehonderd jaar nog altijd mensen door het Vossenbos. Jannes Voss vindt het een inspirerende gedachte. “Het was gewoon een droom van een jonge vader en die is in vervulling gegaan. Ik voel me bevoorrecht dat ik dit kan doen. Tegen de tijd dat ik met pensioen ga, hoop ik daar met mijn kinderen en misschien wel kleinkinderen doorheen te kunnen lopen. Door een bos dat ik zelf aangelegd heb.”
